Archiwa autora: Łejery

Koszmarne Walentynki Koszmarnego Karolka

W szkole zrobiło się czerwono. Nadeszły walentynki i ni stąd ni zowąd wszyscy postanowili okazywać sobie miłość na wszystkie możliwe sposoby. – Nienawidzę czerwonego koloru – oznajmił Koszmarny Karolek Ordynarnemu Olowi. To kolor, który budzi we mnie agresję, która jak wiesz, jest mi obca. – Karolku przecież widzę, że założyłeś czerwone skarpetki! – Nie sąCzytaj dalej „Koszmarne Walentynki Koszmarnego Karolka”

OBYŚ UCZYŁ MALGASKIE DZIECI

Trochę o szkole na Madagaskarze Planowa edukacja od przedszkola do matury trwa tutaj piętnaście lat: trzylatki zaczynają edukację w przedszkolu, czterolatki w zerówce, potem sześć lat szkoły podstawowej, cztery lata gimnazjum i trzyletnie liceum. Dla niewielu jednak dzieci jest ona w pełni dostępna. Szkoła, nawet publiczna, jest płatna i wielu rodziców nie stać na minimalnąCzytaj dalej „OBYŚ UCZYŁ MALGASKIE DZIECI”

Przepis na łejerskie harcerstwo, teatr i szkołę, czyli moja KSIĄŻKA KUCHARSKA / część 18

Ten wyjątkowy przepis z Mojej Książki Kucharskiej jest zapisem rozmowy z Wojciechem Biedakiem dla miesięcznika „Senioralny Poznań”. Ukazał się w części pod znamiennym tytułem „aktywny senior”. I za tę aktywność, jaką mogę się dziś cieszyć, za to, że mnie ciągle podrywacie do lotu chcę Wam dziś, Kochani Łejerscy, bardzo podziękować 💚 Z czapką na bakierCzytaj dalej „Przepis na łejerskie harcerstwo, teatr i szkołę, czyli moja KSIĄŻKA KUCHARSKA / część 18”

TRUDNE POCZĄTKI

W weekendy nie pracujemy. Monika, jedna z polskich wolontariuszek, wybiera się ze znajomym Malgaszem na wyprawę i proponuje nam z Irminą, że jak chcemy, to możemy dołączyć. Chcemy! Znajomy Moniki, bardzo sympatyczny, bardzo czarny i szczupły, przypomina mi kenijskich długodystansowców. Potem okazuje się, że słusznie. Idziemy szosą, prawie stale pod górkę, w pełnym słońcu, temperaturaCzytaj dalej „TRUDNE POCZĄTKI”

Przepis na łejerskie harcerstwo, teatr i szkołę, czyli moja KSIĄŻKA KUCHARSKA / część 17

Jak co roku gra Orkiestra Nasz coroczny udział w Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy zaczął się w styczniu 1992 roku, a więc 29 lat temu. Pamiętam jak dziś salę marmurową w Zamku, w której znajdował się poznański sztab WOŚP. Z niej Poznań łączył się z Warszawą. Miałem zaszczyt rozmawiać wtedy z Jurkiem Owsiakiem. Przez te lataCzytaj dalej „Przepis na łejerskie harcerstwo, teatr i szkołę, czyli moja KSIĄŻKA KUCHARSKA / część 17”

Święto w kolorze sepii

Dzisiaj będzie o babciach i dziadkach – naszych najkochańszych, często tak różnych, ale zawsze będących niegasnącym źródłem miłości, ciepła i poczucia bezpieczeństwa. Pamiętajmy o nich nie tylko w te niezwykłe święta. A jeśli trudno nam się spotkać (ach, ten paskudny wirus!) zawsze możemy im zaśpiewać, choćby przez telefon! Garść łejerskich inspiracji poniżej, częstujcie się! 💚Czytaj dalej „Święto w kolorze sepii”

Druh Jakub Sypniewski o projekcie PULCHRA

Łejery! Dzieje się! Zapraszamy do lektury wywiadu Jakuba Wojtaszczyka z druhem Jakubem Sypniewskim, naszym nauczycielem geografii i przyrody, a oprócz tego doradcą metodycznym nauczycieli geografii szkół podstawowych Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Poznaniu, doktorantem Laboratorium Dydaktyki Geografii i Badań Edukacyjnych Wydziału Nauk Geograficznych i Geologicznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, ekspertem metody IBSE (nauczania przez naukowe dociekanie). Cały wywiad zCzytaj dalej „Druh Jakub Sypniewski o projekcie PULCHRA”

Dokarmiamy ptaszki z sikorką Matyldą!

Maluchy wróciły do szkoły! W dodatku w najmroźniejszy dzień tej zimy! ❄️ Szkolny ogród przykryła biała, śnieżna kołderka i nasi skrzydlaci przyjaciele tu mieszkający mają kłopoty ze znalezieniem pożywienia. Dlatego właśnie Pierwszaki wraz z druhem Jakubem postanowiły przygotować zimowe przysmaki dla ptaszków! Najpierw konieczne było naukowe zgłębienie tematu i znalezienie odpowiedzi na dwa ważne pytania:Czytaj dalej „Dokarmiamy ptaszki z sikorką Matyldą!”

PRZED PODRÓŻĄ

Po artykule (o którym przeczytacie tu) zaczęły pojawiać się dalsze sygnały. Okazało się, że na Madagaskarze byli już mój wychowanek Iwo Borkowicz i okresowo pracująca w naszej szkole psycholożka. Zaczęłam szukać wiadomości i relacji różnych osób w internecie i wreszcie zapadła decyzja: jadę! Zaczęło się przebijanie przez wypełnianie formularza zgłoszenia, korespondencja z koordynatorem wolontariuszy. TargałyCzytaj dalej „PRZED PODRÓŻĄ”